X
تبلیغات
رایتل
فراموش شده - سوگند عشق

سوگند عشق
به نام آنکه اگر حکم کند همه ی ما محکومیم

                                سلام دوستان

خسته ام و دلتنگ از فراموشی شما مهربانان!!!

چند صباحیست هنگام غروب ، دلم میگیرد و من در هوای گرفته غروب به آینده نه چندان دور خویش می اندیشم .

مرگ اولین مقوله ای است که انسان را به فکر فرو می برد .

که آیا مرگ ترسناک است ؟

هر روز غروب خورشید میمیرد و دوباره وقت سحر زنده می گردد .

همینطور یک درخت پائیز میمیرد و بهار زنده می شود .

شاید هم یک انسان پس از مرگش سال های سال در خاطره ها و در دلها باقی بماند و فراموش نشود و نمیرد .

و من می دانم روزی فراموش خواهم شد همینطور که امروز فراموش شده ام .

و دیگر کسی نوشته هایم را نخواهد خواند همینطور که امروز کسی نمی خواند .

و صدایم به گوش هیچ کس نخواهد رسید و دیگر قلمم مرگ و فراموشی را تفسیر نخواهد کرد .

من فراموش می شوم و دیگر کسی صدای باز شدن پنجره چوبی اطاقم را نخواهد شنید و برای دیگران نیز نخواهد گفت .

من می روم و فراموش می شوم و فراموشی مانند هیولایی مرا در خود می بلعد .

آری ! فراموشی بسیار ترسناک است حتی از خود مرگ .

و من هر غروب کلامی از فراموشی خواهم نوشت تا شاید بدینسان بتوانم فراموشی خویش را در خویش فراموش کنم تا شاید فراموش نشوم .

                                                                                     

                                                   فراموش شده ای بی گناه............

نوشته شده در دوشنبه 27 مهر‌ماه سال 1388ساعت 03:57 ب.ظ توسط رادینا نظرات 0 |